CARCASSONNE
|
Dag 8 |
Om een uur of negen werden we pas wakker. We namen geen ontbijt, alleen Sjaak at wat oud stokbrood. We wasten de auto voor we vertrokken. Dat was wel nodig. Het weer was voor het eerst niet al te best. Het was bewolkt en er stond een straf briesje, dat alle warmte verdreef. Tegen elf uur gingen we weer op weg. In Albi kochten we de Telegraaf en De Volkskrant voor onderweg. We deden het op ons gemak, we hoefden vandaag geen lange afstanden te overbruggen. De huilende mistral werd steeds sterker en rukte met vlagen aan onze wagen.
 |
 |
In de historische stad Carcassonne aangekomen, begaven we ons direct naar de camping. We installeerden ons vlakbij de omheining en de toiletten. Om 2 uur gingen we te voet de wel erg toeristische kern van de stad bezoeken. De burcht en de wallen zijn nog volledig in de oorspronkelijke staat. Ook veel huizen zijn nog intact. We slenterden enige uurtjes door het centrum, maakten foto's, lieten het museum links liggen en dronken cola op een terras: f 2,50 per glas. Het was inmiddels begonnen een beetje te regenen. Op weg terug naar de camping deden we nog enige inkopen bij de slager. Na een omweg bereikten we pas onze camping, die op het plaatselijke sportpark gesitueerd was, vlak naast het rugby ‑ stadion. We aten warm: ossenstaartsoep, steelkoteletten, ratatouille en pudding na (Mona‑toetje). Jos S. ging 's avonds in de armzalige kantine zijn aantekeningen bijhouden. Sjaak en Jos M. kwamen later na. We dronken enige biertjes en gingen voor ons doen erg vroeg naar bed: half twaalf. In de verte rommelde een onweer en de wind woei gestaag door. We werden echter al snel door slaap overmand. 0 ja, nog een scène vergeten. Reeds in Pontorson, Parijs en Villandry hadden we geprobeerd telefonische verbinding met Roermond te krijgen. Het lukte steeds min of meer gedeeltelijk. Vooral Jos M. was tuk op bellen. Ook nu stond hij luidkeels zijn boodschappen naar Holland te schreeuwen, toen een Fransoos in een grauw onderhemd nogal bars om "silence" gebood. Gelachen dat we hebben.....
Ommuurde stad Carcassonne (Languedoc, Frankrijk)Prachtig gerestaureerde vesting die dateert uit de Romeinse tijd De op een heuvel gelegen stad Carcassonne in de zonovergoten Languedoc in Zuidwest - Frankrijk ligt aan diverse oeroude handelsroutes tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan. Hij was vermoedelijk al in de 6e eeuw v.Chr. een belangrijke handelspost. De Romeinen versterkten de plek in 100 v. Chr. en in 462 n. Chr. werd het omringende koninkrijk Septimania overgedragen aan de Visigotische koning Theodorik II, die verdere fortificaties liet bouwen. De stad was economisch en militair van strategisch belang en ging daarom vaak in andere handen over. In 1067 kwam de familie Trencavel aan de macht en bouwde het Château Comtal en de basiliek SaintNazaire. Veel van de huidige 53 torens, zoals de functionele, maar ook fraaie gotische Tresau-toren en de Narbonne-poort, werden in de 13e eeuw gebouwd op de fundamenten van oudere torens. In dezelfde periode werd Carcassonne berucht om zijn prominente rol in de Albigenzische Kruistocht, geleid door Simon de Montfort. Hij versterkte de stad verder tot een grenscitadel tussen Frankrijk en het koninkrijk Aragon. Samen met een aantal kastelen in de streek, zoals Peyreperteuse en Queribus, bleef de stad van militair belang tot de grens in 1659 naar het zuiden werd verlegd tot de Pyreneeën. De bolwerken raakten geleidelijk in onbruik en de stad werd een centrum van de wolindustrie. Het bestuur en de rijke burgers verhuisden naar de Ville Basse (lage stad) en de oude stad raakte meer en meer in verval. Nadat Napoleon hem officieel had opgegeven, zou de ooit zo trotse stad worden afgebroken, maar hij werd gered door heftige plaatselijke tegenstand. In 1853 begon de architect Eugene Viollet-le-Duc met de restauratie — vandaar de niet-authentieke, maar sprookjesachtige puntdaken, die zeer geliefd zijn bij filmmakers en kunstenaars.
“Een manier om
een gebouw terug de brengen in de staat die wellicht nooit echt
heeft bestaan." |
 |
 |
