Kuuroord Baños

Voor meer foto's van Baños, ga naar
Fotogalerij Steden - Baños.

Op de zesde dag van de reis is het de bedoeling dat we ons weer bij de groep voegen. Met een taxi rijden we de luchthaven in het noorden van de stad. Daar treffen we toevallig José die er vol ongeduld op zijn liefje Erna wacht.

Vermoeid, vervuild en de mannen ongeschoren komt de groep na een vliegreis van een uur uit Lago Agrio aan. Ze zijn al vanaf vier uur 's nachts in touw; eerst varen van het basiskamp in de jungle naar een begaanbare weg, daarna met een vrachtauto naar de airstrip. We hernieuwen onze kennismaking en informeren naar hun wedervaringen, die overwegend positief zijn. Het heeft weinig geregend, maar het spotten van wild in het woud viel behoorlijk tegen. Enkelen hebben bijna de gehele tocht ziek in de hangmat doorgebracht.

BAÑOS

Dit toeristische dorpje ligt in een groen dal op 1800 meter hoogte. Hier heeft u twee dagen om uit te rusten en te genieten van de omgeving. Baños is Spaans voor ‘baden’. In het dorp zijn verschillende warme bronnen waar het heerlijk baden is. De omgeving van Baños leent zich verder prima voor het ondernemen van actieve excursies. Op de bergen rond het dorpje lopen wandelpaden, op de rivier worden raftingtochten georganiseerd en in het dorp zijn mountainbikes te huur. Heel bijzonder is een beklimming van de 6.100 meter hoge vulkaan Chimborazo. Reisbureaus in Baños organiseren deze excursie. Hiervoor moet u wel in een goede conditie zijn.

Aan de voet van een vulkaan

In een paar uur tijd rijden we in onze te krap bemeten bus ("buseta" zegt onze chauffeur Gonzalo liefkozend) over de hoogvlakte naar het kuuroord Baños. Dit is een toeristisch dorp aan de voet van de actieve Sangai - vulkaan, vandaar ook de geneeskrachtige baden en bronnen met mineraalrijk water in de omgeving. We komen er laat in de middag aan, zodat we geen substantiële activiteiten meer kunnen ontplooien. Hier op en rond de evenaar wordt het onveranderlijk tussen 17.30 uur en 18.30 uur donker. We zitten nu in een periode dat de avond tegen half zeven valt. Het stikt er van de restaurantjes en cafés, hetgeen tekenend is voor een bloeiende toeristenindustrie.

Voor elk wat wils

De omgeving is groen, bergachtig en gevarieerd met diepe kloven en ravijnen en een bruisende rivier. Een hele dag verkennen we te voet de uitbundige natuur en uiteraard ook het levendige stadje zelf. Er is genoeg te zien: een interessante bedevaartskerk annex rariteitenkabinet van bizarre geschenken aan de Maagd van Baños, enkele zwembaden aan de voet van een hoge cascade en wat aardige pleintjes en gebouwen. We houden een taxi aan en laten ons naar het dierentuintje brengen enkele kilometers verderop. Deze mini-zoo ligt op een uitstekende rots boven een ravijn. We komen onderweg andere leden van de groep tegen die allen hun eigen wandelprogramma hebben. De drie jonge Tilburgse knapen lijken ons het meest actief. Een van de Belgische koppels is gaan paardrijden, onder begeleiding de bergen in. Wijzelf zijn ook een stukje de bergen in gegaan, totdat Jos niet meer verder kan vanwege ademnood en knarsende knieën. Clim gaat een kwartier alleen verder. Hij is ook degene die een diepe kloof indaalt tot aan de onstuimig stromende bergrivier.

De Indianenmarkten

Klik hier voor de Fotogalerij Markten

Een speciale attractie van Ecuador vormen de talloze Indianenmarkten. Natuurlijk staan die ook op ons programma. Voor de veemarkt in Saquisili moeten we erg vroeg opstaan, we willen er vóór zeven uur zijn en dat lukt. Er worden vooral schapen en varkens verhandeld. Erg veel is er eigenlijk niet te zien, de kleurrijkheid bestaat vooral uit de bonte kleding van met name de Indiovrouwen. Ook wel aardig om te zien hoe de biggetjes aan leidsels in toom worden gehouden. Men springt er bepaald niet zachtzinnig met de dieren om. Er is ook vraag (nou ja, meer aanbod) naar groter vee zoals koeien, ezels en soms een lama.

Op de andere markten wordt gewoon van alles verkocht, naast het obligate fruit en groente liggen de kraampjes volgestouwd met gebruiksgoederen van vaak inferieure kwaliteit en huishoudelijke artikelen. Het marktgebeuren vindt voornamelijk plaats op stoepen, trottoirs (indien aanwezig) langs de straat of op pleintjes. In de grotere plaatsen zijn over het algemeen ook overdekte markten of vaste markthallen. De sfeer daar is overigens hetzelfde; de verkopers zijn Indio's afkomstig uit het nabije platteland, de klanten stadsmensen uit de lagere middenklassen. De rijken kopen gewoon in supermarkten en boetieks zonder op de prijs te hoeven letten.

NATIONAAL PARK SANGAY / CHIMBORAZO

Ligging Nationaal Park 1000 tot 5230 m

Soorten gebied: hoog tropisch woud, navel- en dwergwoud, paramo, alpine woeste gronden, meren, moerassen, puinhellingen, lava, asvelden, sneeuwvelden, gletsjers

Dit in 1983 tot Werelderfgoed bestempelde park is niet alleen van een prachtige natuurlijke schoonheid, maar toont ook het volledige spectrum aan ecosystemen, van tropische regenwouden tot gletsjers. Het park wordt gedomineerd door drie vulkanen: de actieve Sangay (waarvan wordt beweerd dat hij het langst van alle vulkanen in de wereld ononderbroken actief is) (5230 m), Tungurahua (5016 m) en de dode, met ijs bedekte El Altar (5139 m).

Doorsneden alluviale waaiers bieden een plantenrijk landschap van ravijnen en golvende hooglanden. In het oostelijke deel van het park daalt de Andes van onregelmatige met sneeuw bedekte toppen naar de rijke grazige laaglanden.

De vulkanen herbergen rotsplanten en gletsjers, sneeuwvelden, lavastromen en asvelden. Er zijn talloze meren, waaronder het 5 km lange Laguna Pintada. Verschillen in regenval (4800 mm in het oosten en 633 mm in het westen) bevorderen de variatie van flora en fauna nog meer. Het park herbergt ruim drieduizend plantensoorten, waarvan de helft in de uitgestrekte nevelbossen. Hoogtedieren zijn onder andere tapirs, poema’s, Andeswolven, brilberen, condors en reuzenkolibries. De jaguar, reuzenotter en margay komen in de lagere delen van het park voor.

Kleurrijke markten

De interessantste markten vinden we in Ipales (een wijk in Quito), Riobamba en Cuenca. De grootste markt vindt echter plaats in Otavalo, waar het toerisme floreert. Het centrale plein daar puilt uit van kramen vol textielwaren van diverse snit, modern of klassiek design, kleur, materiaal en prijsklasse naar keuze. Wij zijn niet zo'n koopjesjagers, maar hier kunnen we niet aan de verleiding weerstaan en schaffen we ons truien van lamawol aan. Voor de prijs hoeven we het niet te laten: omgerekend vijftien gulden per stuk. Het assortiment aan souvenirs is hier ook ruim, Jos maakt van de gelegenheid gebruik om zijn begeerde beeldjes te kopen.

De meeste markten worden druk bezocht. In die wriemelende mensenmassa's zijn we voortdurend beducht voor zakkenrollers, maar gelukkig loopt het niet zo'n vaart. Fotograferen is er dan ook niet altijd gemakkelijk; je kunt moeilijk een goede standplaats vinden en steeds lopen er mensen door het beeld. Bovendien zijn veel Indianen kopschuw van fotograferende toeristen. Bij het zien van een camera wenden zij zich snel af of gaan er vandoor. Diep in ons hart kunnen wij hun geen ongelijk geven. Jos met zijn sterke zoomlens voelt zich af en toe gewoon een ordinaire gluurder.

El Nariz del Diablo

In het Nederlands "De Neus van de Duivel" is de aanduiding van een gedeelte van het treintraject tussen het hoogland en de kustgebied bij Guayaquil. Een klein (vier wagons) en ouderwets stoomtreintje wurmt zich daar door een steile kloof heen, ondertussen van 2400 meter tot 1400 meter afdalend in ons geval. De trein vertrekt uit Riobamba en we moeten er vroeg voor uit de veren; al om 04.30 uur.

Na anderhalf uur als het goed licht geworden is ontrollen zich fraaie panorama's voor onze slaperige ogen. De trein zit vol buitenlandse reizigers, zeker het rugzakvolk is goed vertegenwoordigd. De afdaling vanaf het station Alausi, in de reisboeken aangekondigd als een van de meest spectaculaire ter wereld, vinden we helemaal niet zo adembenemend. Bovendien gaat het maar over een stukje van tien, vijftien kilometer.

SPECTACULAIRE TREINRIT

De treinreis van Riobamba naar Cuenca is spectaculair. U daalt af vanuit de Andes naar de vlakte bij de kust. Eerst rijdt de trein door rotsachtige dalen waar de bevolking op kleine veldjes graan en aardappels verbouwt. Dan daalt u af door een nauwe kloof. Hier moet de trein zelfs een aantal malen zigzaggen om de hoogteverschillen te overbruggen. Tijdens de afdaling merk je aan de temperatuur en de luchtvochtigheidsgraad dat het klimaat verandert. Later rijdt de trein door tropisch groen en uitgestrekte bananenplantages.
Ecuador kent alleen smalspoor en de trein is een echt boemeltje. Veel passagiers kiezen ervoor de reis op het dak van de trein te maken. Het uitzicht is daar prachtig en door de lage snelheid is het niet gevaarlijk. In Alausi aangekomen stapt u over in een lokale bus en rijdt u naar Cuenca

SPECTACULAIRE

(animatie!)

TREINREIS

Het is wel indrukwekkend om te ervaren hoe de locomotief met wagons al haken slaand en soms achteruit rijdend moet manoeuvreren om de bodem van het ravijn te bereiken. Daarna gaat het in een rustig tempo in weinig geaccidenteerd landschap 150 kilometer door. We stappen hier dan ook uit en gaan met de bus verder door een landschap dat ons met zijn vergezichten en groene hellingen meer kan bekoren. We zijn dan al een heel stuk opgeschoten in zuidelijke richting. Die avond bereiken we Cuenca, de culturele hoofdstad van Ecuador volgens haar bewoners. Daar zullen we een paar dagen langer verblijven.