|
|
|
 |
 |
Park in, park uit
Rond het middaguur maakten we een wandeling door West End en werd Clim voor het eerst geconfronteerd met het links rijdende verkeer; hij vond het maar een "pedestrian horror". Jos wisselde enkele traveler cheques, waarna we met de "underground" (in Londen ook wel de ‘tube’ genoemd) naar het station Paddington gingen. Vanuit dit station gaan alle treinen westwaarts. We gaven onze bagage af bij het depot en dronken eerst Guiness bier (te lauw voor Clim's van streek zijnde maag) en daarna "chilled milk". In enkele parkjes in de buurt (Sussex Gardens) en het grote Hyde Park lummelden we wat rond en bekeken we de in de buurt gesitueerde Mansions, nu voornamelijk tweederangs hotelletjes. Clim voelde zich hoe langer hoe zieker.
 |
 |
Treinreis naar Cornwall
In de vooravond vertrok onze trein via Reading en Plymouth naar Cornwall. We hadden in onze coupé gezelschap van een Slowaak, wiens zoon na de Praagse Lente in Engeland was gebleven. De oude man vertelde erg enthousiast over de vlucht van zijn zoon naar het Westen en hij liet een aantal foto's zien. In Plymouth kwamen we tijdens het ochtendgloren aan. Clim had onderweg veel geslapen en Jos had in een boek van Isaak B. Singer zitten lezen. Inmiddels was het woensdag geworden.
|
Wie was Daphne du Maurier? (Londen 13 mei 1907 - aldaar 19 april 1989), Brits romanschrijfster, kleindochter van George Du Maurier en dochter van de acteur Sir Gerald Du Maurier, was de populaire auteur van vaak knap geschreven, soms wat melodramatische, maar boeiende romans, die vaak in Cornwall spelen. De bestsellers Rebecca en My Cousin Rachel werden ook voor het toneel bewerkt en twee oorspronkelijke stukken, The Years Between (1945) en September Tide (1948), hadden eveneens veel succes. Vrijwel al haar boeken van vóór 1960 werden verfilmd en met name de Rebecca (1940) van Alfred Joseph Hitchcock en Don't look now (1973) van Nicolas Roeg gebaseerd op een kort verhaal, werden klassiekers. |
