|
DAG 6
1. ZIEK: BRONCHITIS
Om 05.00 in de ochtend werd ik wakker. Buiten woedde een hevig noodweer. Ik
voelde me er beroerd aan toe en moest kuchen, hoesten en vervolgens kotsen. Deze
bronchitisaanval duurde tot 07.00 uur; daarna deed ik geen oog meer dicht, dus
las ik maar wat.
Om half tien zocht ik koortsig een apotheek in de buurt op, maar daar wilde men
mij geen antibiotica (Clamoxyl of zo) verstrekken, omdat ik geen doktersrecept kon
overleggen. Na enig aandringen en overtuigingskracht van mijn kant en dankzij de
inschakeling van een Engelssprekende assistente slaagde ik er uiteindelijk toch
in om 12 Clamoxyl - capsules te bemachtigen. Ze resulteerden het beoogde
effect: ik bleef op de been.
Het was bedompt weer en ik besloot daarom enkele kleinere musea te gaan
bezoeken: een museum over het ontstaan van de stad Barcelona in een Middeleeuws
gewelf, het Zoologisch Museum met veel schoolkinderen en opgezette dieren en het
Museum van de Klederdrachten, dat voor de helft in restauratie was. Ook nam ik
nog een kijkje op de wallen, overblijfselen van de vesting uit de Romeinse tijd
aan de rand van de Barrio Gotico. Vanwege mijn gezondheidstoestand deed ik alles
op mijn dooie akkertje en liep ik regelmatig een bar binnen voor een kop koffie
of mineraalwater. Wel kon ik nu wat meer aandacht besteden aan allerlei
levendige straattaferelen en interessante etalages. Ook kocht ik nog wat pittige
Spaanse kaas en chorizo - worst (waar ik gek op ben). Twee musea die ik wilde
bezoeken waren gesloten: het wassenbeeldenmuseum en het Geologisch Museum.
2. DUTTEN EN LEZEN
Die nacht had ik een tekort aan slaap gehad, dus dat haalde ik vanaf 16.00 uur
in. Uit de douche kwam slechts een miezerig straaltje water, van enige
verfrissing was geen sprake. Tot 21.00 uur bleef ik verder lezen. Ik had geen
zin in actievere bezigheden, per slot van rekening was ik ziek.
3. KENNISMAKING
's Avonds maakte ik in mijn stamkroeg kennis met Horst, een 43-jarige Duitser
die voortvluchtig was wegens een “Rauschgift-deal", uitgevoerd in samenwerking
met een "Holländischer Kumpel aus Enschede". Hij verhaalde over zijn Marokkaanse
vriendin in Marokko, over veel poen en andere, zeer vage en niet na te trekken
avonturen. Deze Horst gaf me enkele tips over München, zo zou de Gaststätte "Zum
Flaucher" in het “Isartal” zeer “gemütlich” zijn en was Hotel "Zur Post" met DM
25 per overnachting erg “preiswert”.
Op een gegeven moment stelde hij me voor aan een Nederlandse vrouw, een zekere
Els uit Groningen, momenteel wonend in Harderwijk (gegevens zijn gefingeerd
i.v.m. privacy). Zij was met haar studiegenoten Spaans (VWO - avondcursus) op
stap. Ze waren met de bus naar Barcelona gereisd en leefden erg Nederlands,
sober dus (begrijpelijk want er zaten ook jeugdigen van 18, 19 jaar in het
groepje). Els was gescheiden van een veel oudere Amro - employé waarmee zij
onder andere in Nigeria en Dubai had gewoond. Zij had geen kinderen, werkte bij
een internationaal bekend bedrijf en woonde min of meer samen. Zij was 38 jaar,
leeftijdsgenote dus.
Het klikte direct tussen ons. Horst zat er voor spek en bonen bij; af en toe
betrokken we hem beleefdheidshalve bij het gesprek. (Achteraf bleek dat hij toch
wraak had genomen, want hij had zijn verteringen op mijn rekening laten
schrijven, de gluiperd!) Ik maakte met Els een afspraak voor de volgende avond:
‘same time, same place’.
  
|
