|
DAG 7
1. KERKHOF - RUST
Ik besloot tot 11 uur uit te slapen. Toen ik opstond had ik een katterige
hoofdpijn die ik met een aspirine onderdrukte. Op mijn gemak 3 koppen koffie om
de hoek aan de Ramblas, waar je beide stromen Spaanse autochtonen en
buitenlandse toeristen goed van elkaar kunt onderscheiden: de eerste groep heeft
altijd haast (althans overdag), de tweede groep slentert en heeft alle tijd van
de wereld.
Ik dook de M in en stapte er bij de Cimentario del Este (aan de noordzijde van
B., vreemde naam dus) uit. Ik zwierf een uurtje rond op die ommuurde
begraafplaats, een oase van rust in die heksenketel van verkeer. Fotograferen was er
verboden, maar ik deed het toch, o.a. kiekte ik vreemdsoortige ex voto’s
(poppenarmpjes en - beentjes, etc.). Een kilometer westelijker (transport met M)
neusde ik een tijdje rond op een vlooienmarkt aan de Plaza de Gloriés, dat
eigenlijk een gigantisch verkeersplein was met aangename groenzones met vijvers
e.d. langs de brede boulevards, onderling verbonden met loopbruggen. Ik at er
een bomba, een grote pittig gekruide gehaktbal.
2. DE TIBIDABO - BERG EN HET PARCO DE ATTRACIONES
Om op het hoogste punt rond de stad te komen moest ik 4 keer met de metro
overstappen, de spoorlijn nemen, met de tram (Tramvay Blau) naar de voet van de
berg en daar tenslotte de kabelbaan gebruiken. Toen ik om 16.00 uur eindelijk op
de top stond, sloeg het weer definitief om en werd het winderig, kil en nat.
Jammer, alweer geen mooie plaatjes kunnen schieten. Ik bezocht er de op schaal
nagemaakte kathedraal. Het lunapark was gesloten. Om kwart over vijf besloot ik
de lange terugweg te aanvaarden. Niet zo slim, want alle scholen gingen toen uit
met als gevolg dat het openbare vervoer, c.q. de metro geconstipeerd raakte.
Precies om zes uur was ik op de Plaza de Cataluña, waar ik ergens het "menu del
dia" bestelde (o.a. “flan”, geflambeerde pudding). Door het slechte weer kon ik
me alleen nog maar in kroegen ophouden en dat was ik vooralsnog niet van plan.
Ik bleef daarom tot tien uur in mijn hostal. Toen ging ik voor mijn afspraak met
Els naar café Dortmund.
3. ELS
Om half twaalf stormde Els binnen, zich verontschuldigend voor hare late komst.
Ik was net met een Catalaanse ambtenaar van de gemeente in gesprek geraakt. Zij
mengde zich daarin met vloeiend Spaans. De Catalaan betaalde al onze drankjes;
dat is pas gastvrijheid! Om half twee ging ik met Els naar haar hotel "London"
(ikzelf zat in het hotel "Paris”, een topografisch onderonsje dus). De
portier kreeg 500 ptas fooi.
  
 |
