|
DAG 3
1. MIDDAGPANIEK
In een inktzwarte duisternis werd ik wakker; geen spoortje licht drong de kamer
binnen. Toen ik op mijn horloge keek, schrok ik behoorlijk: 13.00 uur. Ik was
door de wekker heen geslapen! Om 12.00 uur had ik het hotel al dienen te
ontruimen, dus ik vreesde dat ze mij hiervoor een extra dag zouden berekenen.
Zonder te douchen en met mijn spullen provisorisch ingepakt vloog ik naar de
receptie. Gelukkig bleek juist de receptioniste die mij gunstig gezind was op
dat moment dienst te hebben; zij maakte van dat uurtje geen probleem.
Te voet verkaste ik naar het goedkope hostal ‘Paris’, dat 15 meter van de
Ramblas aflag. De service was uiteraard evenredig met de prijs, naast een bed en
eens stoel stonden alleen een
wasbak en een gebarsten spiegel me ter beschikking en de lakens maakten
een smoezelige indruk.
2. DE DIERENTUIN
Via een aantal mij nog onbekende straatjes en steegjes begaf ik me
naar de dierentuin. Nu was het er aanmerkelijk minder druk. Natuurlijk hanteerde
ik er veelvuldig de fotocamera, maar de resultaten bleken achteraf niet
denderend. Entree: f 6,-, een schappelijke prijs vergeleken met de prijzen van
de Zoo's in Madrid en Lissabon ( f 12 – f 15). Vanuit het dierenpark (verder
niets speciaals te vermelden) liep ik dwars door de visserswijk Barcelonneta
naar de toren van de kabelbaan. Prachtig uitzicht over de haven, de Ramblas en
geheel Barcelona vanuit de gondel, maar spectaculaire foto's bleven achterwege.
Aan de andere kant van de haven stapte ik bij Miraflor, een terras met
panoramische blik over de stad, en klom ik verder de heuvel van Montjuich op. |
 |
3. MONTJUICH MET MUSEUMFORT
Op de heuvel, iets hoger dan 200 meter, lag ook een groot attractiepark, dat ik
echter links liet liggen evenals het Romeinse theater. In het fort bezocht ik
het Museo Militar met een collectie wapens en andere strijdattributen die
ongetwijfeld het hart van een oorlogsliefhebber zouden hebben gestolen. Het was tamelijk winderig
op de top.
Aan de andere kant van de heuvel daalde ik af en na 20 minuten bereikte ik het
Nationale Paleis, dat echter gesloten was . De ligging ervan is magnifiek, ook
hier ligt de stad (met name de zuidkant) aan je voeten. In een restaurantbar in
een metrostation verorberde ik gehaktballetjes, daarna ging ik naar mijn pension
om eens goed uit te rusten en om te proberen me te douchen in de
gemeenschappelijke badkamer. Dit lukte maar net.
  
|
