Athen Akropolis, Humanität und Zivilisation

Nachdem die Tempel in den Perserkriegen des 5. Jahrhunderts vor Chr. zerstört worden waren, ging man daran, den Burgberg völlig neu zu gestalten.

Ein Mann setzte seinen ganzen Ehrgeiz daran, die Neubauten zu den prächtigsten Griechenlands zu machen: Perikles, der sich bis dahin als Politiker einen Namen gemacht hatte. Er wollte auf der Akropolis ein Symbol der Humanität und der Zivilisation schaffen. Mit der Leitung der Bauten wurde der Baumeister Phidias beauftragt.

Mehr als zweitausend Jahre stand der größte Tempel, der Parthenon, fast unversehrt mitten in Athen. Der Film zeigt die heutige Akropolis und erzählt die schicksalsreiche Geschichte ihrer Bewohner.

Daten & Fakten

Kulturdenkmal: Tempelanlage

UNESCO-Ernennung: 1987

650-480 v. Chr. nachweislich auf der Akropolis Verehrung der Göttin Athena

447-438 v. Chr. Bau des Parthenon im »dorischen Stil« mit ionischem Fries

437-432 v. Chr. Bau der Propyläen

432 v. Chr. Vollendung des Skulpturenschmucks am Parthenon

431-404 v. Chr. Peloponnesischer Krieg zwischen Sparta und Athen und teilweise Zerstörung Athens

421-406 v. Chr. Bau des Erechtheion und des Niketempels

395-1205 byzantinische Periode und Umbau der Tempel in christliche Kirchen

1456-1831 türkische Herrschaft über Griechenland, Umwandlung des Parthenon in eine Moschee und des Erechtheion in den Harem des Paschas

1687 Belagerung der Akropolis durch die venezianische Flotte, durch Bombardement teilweise Zerstörung des Parthenon

1834 Athen wird Hauptstadt des griechischen Königreiches

1837 erste Ausgrabungen

1885-90 systematische Untersuchungen der Akropolis

Parthenon

Een tempel gewijd aan Athena Parthenon en
een symbool van het oude Griekenland

 "Vol trots draagt de aarde het Parthenon als het mooiste juweel op haar oppervlak." 
Ralph Waldo Emerson, The Problem (1839)

 In de gouden eeuw van het klassieke Athene, in de 5e eeuw v.Chr. tussen de Perzische en de Peloponnesiche oorlogen, ontstonden de meeste gebouwen die nu nog op de Acropolis staan - de heuvel die boven de stad uittorent. De Tempel van Athena Parthenon, de godin en beschermster van Athene -gebouwd op initiatief van Perikles, politicus en generaal van Athene - is het grootste en befaamdste van al deze monumenten. Het is overal bekend en vormt het symbool van het oude Griekenland en de Atheense democratie.

Het Parthenon werd gefinancierd door contributies van Atheense bondgenoten, het Delisch Verbond (een unie van Griekse stadstaten uit de 5e eeuw v.Chr.). De tempel was Perikles' grote project - dat nog altijd getuigt van de glorie van de stad - en vormt zijn erfenis en een monument van zijn stuwkracht en wil.

Pheidias, de grote beeldhouwer van die tijd, kreeg de leiding over de bouw van de tempel, die tussen 447 v.Chr. en 431 v.Chr. werd opgetrokken. De tempel is gebouwd in de Dorische stijl, hoewel Athene een Ionische stad was. Men weet dat Pheidias een kolossaal goud-ivoren beeld van Athena voor de tempel maakte, maar dit is alleen bekend van kopieën. Volgens de Griekse mythologie werd Athena geheel volgroeid geboren uit het hoofd van Zeus en een fronton aan de oostkant van het gebouw beeldt deze gebeurtenis uit. De tempel bevatte ook een aantal andere beelden die weergaven hoe de Griekse goden reuzen en centauren versloegen.

Het Parthenon werd in 1687 deels verwoest toen het buskruit, dat daar door de Turken was opgeslagen, ontplofte na een Venetiaanse mortieraanval. Begin 19e eeuw kocht de Engelse ambassadeur Lord Elgin op aanvechtbare wijze een aantal beelden van de tempel van de Turken en nam ze mee naar Londen. Ze zijn nog altijd te zien in het Brits Museum onder de naam Elgin Marbles.

Olympisch Stadion van 1896 (Athene, Griekenland)

 Het stadion dat is gebouwd op de plek van het antieke Panathinaikostadion

 "De Olympische Spelen bij de oude Grieken bevorderden de sportbeoefening en de vrede." Baron de Coubertin, stichter van de moderne spelen

 In Athene, een van de oudste en historisch bekendste steden ter wereld, bevindt zich het Olympisch Stadion. Deze stad koestert zowel het oude als het nieuwe leven, en binnen het bruisende hart staan klassieke monumenten uit de oudheid naast glanzende moderne gebouwen.

De eerste bewijzen van het bestaan van de Olympische Spelen dateren uit 776 v. Chr., hoewel ze vermoedelijk toen al vele jaren plaatsvonden. De spelen werden om de vier jaar gehouden tot ze werden afgeschaft door keizer Theodosius I in 394 n.Chr. of door zijn kleinzoon Theodosius II in 435 n.Chr., omdat ze een heidens gebruik zouden zijn. In 1896 werd de spelen nieuw leven ingeblazen en de locatie van het klassieke Panathinaikos - stadion in Athene, met plaats voor 50.000 toeschouwers, werd gekozen voor het nieuwe stadion.

De bouw van dit witmarmeren stadion begon in 566 v.Chr. Hier vonden de Pan-Atheense Spelen plaats, in navolging van de Olympische Spelen. In 1870 werd het stadion opgegraven en in 1895 werd het nieuwe stadion gebouwd. Dit enorme project werd gefinancierd door George Averoff en verwezenlijkt door de architecten Anastasios Metaxas en Ernst Ziller. Ze volgden de contouren van het oude stadion op de voet, maar er was plaats voor 80.000 toeschouwers. De Zomerspelen van 1896 waren ondanks gebrek aan voldoende financiering een succes, maar de Olympische Spelen keerden pas in 2004 terug naar het land van oorsprong, toen ze opnieuw succesvol waren. Er werd bij die gelegenheid weer een nieuw stadion gebouwd. In het stadion van 1896 vond in 2004 het boogschieten plaats. Dit stadion wordt nu gebruikt voor allerlei andere sportevenementen. Het Olympisch Stadion van 1896 is een belangrijk historisch gebouw dat een brug slaat tussen Athene, de oudheid en de moderne stad.

Parlementsgebouw (Athene, Griekenland)

Een 19e-eeuws neoclassicistisch paleis

Het indrukwekkende neoclassicistische Oude Paleis, of Parlementsgebouw, staat aan een groot plein aan de oostgrens van Athene. Het gebouw werd in 1836 ontworpen door de Beierse architect Gartner en was bedoeld als paleis voor de jonge Beierse koning Otto. Gartner koos een simpele, monumentale stijl die de geschiedenis van Athene weespiegelde en het resultaatwas een imposant, elegant, neoclassicistisch bouwwerk met vier vleugels van drie etages aan de buitenkanten, en een vleugel van twee etages met twee binnenplaatsen in het midden. Elke vleugel was multifunctioneel en apart toegankelijk. Het interieur van het paleis was versierd met taferelen uit de geschiedenis en de Griekse mythologie, maar daar is weinig van over.

 In de daaropvolgende tachtig jaar kwam het paleis onder andere in bezit van koning George I. Er brak tweemaal brand uit, in 1884 en in 1909, waardoor veel schade werd aangericht. In 1924 werd Griekenland een republiek en werd de dynastie afgezet. Voordat het parlement erin werd ondergebracht, gebruikten overheidsinstanties en de luchtmacht het gebouw. In 1929 werd de centrale vleugel herbouwd en heringericht voor de nieuwe functie. Op 1 juli 1935 nam het Griekse parlement het gebouw in gebruik.

 Het Oude Paleis heeft zijn ongedwongen, elegante, neoclassicistische uiterlijk behouden en vormt een passende entourage voor de regering van het land.