El Torcal

Sinaasappelbomen

Plaza de Toros (Ronda)

De bakermat van het stierenvechten als sport

In Ronda's Plaza de Toros begon het stierenvechten zoals we dat vandaag kennen. De Plaza de Toros ligt hoog in het bergachtige landschap van Ronda en is de oudste nog bestaande stierenvechtersarena in Spanje, gebouwd tussen 1754 en 1784. De arena biedt plaats aan meer dan vijfduizend toeschouwers en er worden nog altijd af en toe stierengevechten gehouden. U vindt hier ook een museum over het stierenvechten dat een bezoek waard is, net als de indrukwekkende neo­classicistische arena van José Martin de Aldehuela zelf.

Het spektakel van mens tegen stier heeft vermoedelijk zijn oorsprong in de 6e eeuw. In de loop der tijden ontwikkelde het gebruik zich tot het gestileerde ritueel dat we nu stierenvechten noemen. De toreros, of stierenvechters, van Ronda speelden een grote rol in de ontwikkeling van de sport, net als de arena zelf. Aanvankelijk gebruikte men Romeinse amfitheaters als locatie en daarom zijn stierenvechtersarena's rond. Stierengevechten vonden echter ook plaats op pleinen, dus gebruikte men ook rechthoekige locaties.

De arena van Ronda was een van de eerste gebouwen die specifiek voor stierengevechten werden geschapen. De grote vaardigheid van de legendarische stierenvechters droeg bij tot het succes en leidde ertoe dat overal werd gekozen voor de nu algemeen gebruikelijke ronde arenavorm.

Beroemde 18e-eeuwse stierenvechters waren de Romero's, een familie uit Ronda, met drie generaties toreros. De meest vermaarde was Pedro Romero Martinez, die in zijn carrière naar schatting zo'n zesduizend stieren doodde en elke keer zonder een schram naar buiten wandelde. Zijn toen nieuwe, balletachtige stijl van vechten beïnvloedde vele generaties stierenvechters. Zijn grootvader Francisco introduceerde de stijl die bekend werd als de Rondaschool, met het gebruik van een stok waaromheen de muleta is gedrapeerd, het korte rode jasje dat stierenvechters eerder over hun arm droegen.

"Stierenvechten is de enige kunstvorm waarbij de kunstenaar gevaar loopt voor zijn leven."
Ernest Hemingway, schrijver

Paasprocessie in Ronda

Kathedraal van Granada

Een van de grote christelijk-Moorse kerken

Verbazend genoeg duurde het 180 jaar voordat dit historische gebouw was voltooid. De bouw begon in 1523, maar de laatste steen werd pas in 1704 gelegd. Dit was deels het gevolg van de Zwarte Dood (de builenpest), die in Europa miljoenen slachtoffers eiste. Als gevolg daarvan werd de kathedraal gebouwd door diverse generaties arbeiders en ambachtslieden uit dezelfde families en werd er in meerdere stijlen gewerkt, van gotisch tot renaissance.

De kathedraal van Granada werd gebouwd op de plek van de oude Grote Moskee, gesticht door de Moren toen ze over dit deel van Spanje heersten. De Moren waren in de 8e eeuw naar Spanje gekomen en brachten de Islam mee. Onder de christelijke Spaanse koningen werden de resten van het oude Moorse gebouw veranderd in een van de mooiste kerken van het land. Het interieur vormt een hoogtepunt van renaissancekunst en wordt gedomineerd door twee enorme, rijk vergulde 18e-eeuwse orgels.

De kathedraal, die is omringd door smalle straatjes en steegjes, heeft vijf schepen en meerdere kapellen, waaronder de Capilla Mayor (hoofdkapel) en de Capilla Real (Koninklijke Kapel). U vindt hier een aantal koninklijke graftomben van Carrara - marmer en een koninklijke kunstverzameling met werken van Sandro Botticelli, Alonso Cano en Rogier van der Weyden. De kathedraal is een monument van de tijd waarin Spanje over een groot overzees rijk regeerde.

"[ .. ] volledig omringd door een woud van rozen, waartussen talloze nachtegalen zongen." Washington Irving, schrijver, over Granada

Alhambra (Granada)

Een van de islamitische wereldwonderen

"Het Alhambra werd door Moorse dichters beschreven als 'een parel  gevat in smaragden"
Mike McDougall, schrijver

Het Alhambra is een waar juweel met zijn adembenemende ligging en zijn schitterende monumenten en paleizen die getuigen van een buitengewone cultureel - ­historische diversiteit. Het werd in de 9e eeuw ontwor­pen als een militaire citadel, maar halverwege de 13e eeuw werd het de residentie van het koninklijk hof van Granada. De verschillende functies van het Alhambra - er waren barakken voor de koninklijke wacht, maar in de medina (het Arabische deel) ook de beroemde Nasriden - paleizen en huizen van de edelen - vormen een verklaring voor de diversiteit aan bouwstijlen, vooral Moorse en renaissancegebouwen.

Het Alhambra werd met opzet op een steile, moeilijk toegankelijke heuvel gebouwd om een breed uitzicht te hebben op de stad en de vlakte van Granada in het westen en noorden en op de bergen van de Sierra Nevada in het oosten en zuiden. De oevers van de rivier de Darro, de bergen en de bossen dienden als bescherming en de vestingwerken voorkwamen dat buitenstaanders een idee kregen van de pracht die erachter schuilging.

De paleizen, het Casa Real Vieja, het Palacio de Comares, de Poort der Gerechtigheid en de ver­maarde Leeuwenhof dateren uit de 14e eeuw en werden gebouwd onder twee luisterrijke koningen, Joesoef I en zijn zoon Mohammed V. Het Boven-Alhambra bevat baden, luxueuze slaapkamers, zomerpaviljoens, een fluistergalerij en een doolhof. In 1492 werd het Alhambra na de herovering van Granada het hof van Ferdinand en Isabella, en bouwde men op de plek van de koninklijke moskee een Maria - kerk. Eeuwen later gebruikten de troepen van Napoleon het complex als soldatenbarakken, waarbij enkele torens gedeeltelijk werden vernield. De klok van de Torre de la Vela wordt bij feestelijke gelegenheden nog altijd geluid door meisjes die geen oude vrijsters willen worden.

ANDALUSIË

De meest zuidelijke streek van het Iberisch schiereiland, Andalusie (Andalucia), sluit het meest aan bij onze voorstelling van Spanje. In een bekoorlijke tegenstelling vindt men hier met sneeuw bedekte hooggebergten en duinen van de kustvlakten, dorre steppen en sappige Huertas, palmbomen en heidevelden. Verder monumenten uit een schitterend verleden, die hun hoogtepunt vinden in de talloze pilaren van de moskee van Córdoba en de rood oplichtende torens en prachtig tuinen van het Alhambra In Granada.

Het zuidelijk gedeelte van Andalusië wordt beheerst door de Andalusische Bergketen (Cordillora Betica). Dit gebergte bevat weliswaar de met eeuwige sneeuw bedekte Sierra Nevada met de hoogste berg van Spanje, de Cerro de Mulhacen (3481 m), maar het karakter ervan wordt grotendeels bepaald door de afgeronde vormen van  een  middelgebergte. Tussen de Andalusische Bergketen en de Sierra Morena ligt het Andalusische Laagland, waar de Guadaiquivir doorheen stroomt.

Zowel in uiterlijk en taal als in cultuur vertonen de bewoners Moorse invloeden. In tegenstelling tot de gereserveerde, serieuze Castilianen hebben de Andalusiërs een onbezorgde vrolijkheid en een oosters aandoende fantasie. De vrouwen van Andalusië.' worden bewonderd om hun bevalligheid en esprit, die 'sal' (zout) genoemd wordt; en 'salero' betekent voor een Spanjaard het summum van vrouwelijkheid.