FOTOCOLLAGE RIVA DEL GARDA

Na enig wikken en wegen besluiten we toch naar het Garda - meer te rijden, maar een rondrit langs het hele meer zit er gezien de beschikbare tijd niet in. In Trento slaan we per abuis (hoewel, de weg was erg slecht aangegeven) een verkeerde weg in, waardoor we na enkele wijndorpen gepasseerd te zijn een pas worden opgestuurd met wel heel smalle weggetjes en hellingen van plaatselijk meer dan 14%. Een meevaller blijkt achteraf, want de route is best mooi en het is er helemaal niet druk. De weg volgt de flanken van een ongenaakbaar rotsgebergte en bereikt haar hoogste punt bij malse alpenweiden op 1200 meter hoogte. Van daaruit kan men wandelingen en mountainbike - tochten door de Biotopo di Parco Naturale maken. Er pronkt ook een zonnig terras voor koffie. Een oude Nederlandse wielrijder krijgt er net instructie van zijn veel jongere begeleider met auto. Daarna duiken we de diepte in en dalen we af naar het Garda - meer. De Hollandse fietser is er bergaf eerder dan wij.

In het aan de noordelijke oever gelegen stadje Riva del Garda kunnen we weer midden in het centrum parkeren. De ondergrondse garage heet er Thermen en inderdaad, de opgegraven resten van het Romeinse badhuis liggen ernaast. Het is een toeristische plaats, waar de Duitse sfeer plaats heeft moeten maken voor het Italiaanse levensritme. Veel historische gebouwen, aardige pleintjes en enkele fin-de-siècle hotels en restaurants langs de oever, waar het overigens kil en winderig is. Pal aan het meer ligt een elektriciteitscentrale die, waarschijnlijk in het fascistische Mussolini -tijdperk, in klassiek Romeinse stijl opgetrokken is. Aan de belangrijkste Piazza met campanile liggen enkele crèmekleurige palazzi uit de renaissance in Venetiaans-Lombardische stijl, wat dat ook zijn mogen. We bezichtigen de weinig indrukwekkende kerk en eten gebakken vis aan een kraam. We nemen een andere weg terug, een doorgaande weg langs verschillende kleine stuwmeertjes. In Trento kiezen we voor de zuidoever van de Avisio tot ons dorp Capriana. We ontdekken op het laatste moment toch nog een bruggetje, waardoor we een omweg weten te vermijden.