Het is zondag. We worden gewekt door het geweld van de kerkklokken. Toch verslaapt Jos zich een half uur, waardoor hij de douche moet overslaan. De hele dag blijft het bijzonder zonnig weer. We begeven ons naar Merano, dat dertig kilometer ten noordwesten van Bolzano ligt. De stad ligt tussen de bergen en staat al eeuwen bekend als kuuroord. We kunnen de auto ondergronds kwijt bij het spiksplinternieuwe Badehaus. We wandelen over de boulevard bij het Kurhaus, Jos maakt foto’s van witgekalkte levende standbeelden. In de heggen heeft men figuren geknipt; paarden met ruiter, een pianist, dieren. Een wild bruisend riviertje wringt zich tussen het negentiende-eeuwse park en de boulevard door. Er hangt een lome zondagochtendsfeer in de stad met al die doelloos flanerend dagjesmensen en inwoners. Het stadje is degelijk opgeknapt en straalt welvaart uit. In de Altstadt onder de eeuwenoude arcaden bevinden zich exclusieve en dus peperdure modeboetiekjes. Naast de kerk pauzeren we met cappuccino en gebak op een terras. Als de kerk uitgaat kunnen we haar bezichtigen. Het interieur valt tegen, een jongenskoor heeft opgetreden en breekt op. De stad kent net als Bolzano Lauben, arcades dus, die hier op zijn Italiaans “portici “ worden genoemd.

We ontdekken een stoeltjeslift (Sesselseilbahn) die ons voor vier euro per persoon enkele honderden meters hoger brengt. Vanaf de top kun je te voet het recreatieoord Dorf Tirol bereiken, dat doen we echter niet. Bij het dorp ligt ook het stamslot van de Tiroler hertogen; ooit was Meran de hoofdstad van Tirol, later werd dat Innsbruck. Het panorama dat zich voor ons ontvouwt valt tegen, de boomkruinen op de hellingen onder ons benemen ons het gezicht. Al gauw keren we terug naar de stad en zoeken we onze auto weer op.
 

MERANO

Merano is het belangrijkste kuuroord van de zuidelijke Alpen. Reeds ten tijde van de Romeinen bestond de stad onder de naam "Castrum Maiense".In de 13de eeuw werd Merano toegewezen aan de graven van Tirol,in 1317 kreeg de stad stadsrechten en in 1420 werd het de hoofdstad van Tirol. Hertog Friedrich verplaatste echter in 1421 zijn residentie naar Innsbruck en zo kwam het dat Merano zijn belangrijkste positie verloor,en Bolzano de Noord-Zuid handel naar zich toe trok vanwege de Brenner werd Merano een onbeduidend stadje.

Het slot Tirol gelegen op een kleine bergkoepel ten noorden van Merano vormt het herkenningsteken van het gebied en is tevens van grote historische en kunsthistorische betekenis. Een zegswijze die veel gehanteerd werd was:"Wie van rechtswege heer van het slot is,aan hem behoort het land van Tirol". Het werd gebouwd in het midden van de 12de eeuw door de graven van Tirol. Tot 1663 was de burcht de residentie van de landsvorsten van Tirol. Het portaal,de kapel, de ridderzaal en de troonzaal maken een bezoek meer dan waard.

De Dom van Merano is toegewijd aan St. Nicolaas. Met de bouw ervan is men bezig geweest van de 14de tot de 17de eeuw. Tegen de muur zijn grafplaten opgesteld. Het stenen beeld van St. Nicolaas dateert uit de 14de eeuw. De toren is 80m hoog.