Alte Adige

De imposante gebergten van Trentino - Alto Adige vormen de afscheiding met het Duitse taalgebied.

Trentino - Alto Adige, de noordelijkste regio van Italië, grenst in het westen aan Zwitserland en Lombardije, in het zuiden en oosten aan Venetië en in het noorden aan Oostenrijk. Dankzij de vallei van de Adige die naar de Brennerpas (1375 m) leidt, is het ook een verkeersknooppunt tussen Italië en Oostenrijk. Het reliëf is hoog en er zijn verscheidene toppen van meer dan 3000 m in dit deel van de oostelijke Alpen. De Adigevallei begrenst, samen met de Isarco- en de Rienzavallei, de Alpi Atesine, die ter hoogte van de Brennerpas in twee delen uiteenvallen; in het westen de Alpi Venoste (3736 m) en in het oosten de Alpi Aurine (3510 m). Westelijk van de Adige bevinden zich de kristallijnen massieven Ortles Cevedale (3905 m) en Adamello Presanella. Oostelijk van de rivier wordt het reliëf beheerst door het kalkgebergte van de Dolomieten. Ondanks de hoogte is de regio betrekkelijk goed bereikbaar dankzij de aanwezigheid van diepe gletsjervalleien. Het in het algemeen strenge klimaat varieert afhankelijk van de hoogte; in de dalen is het milder.

Belangrijkste steden: Trento en Bolzano (Bozen in het Duits – Zuidtirools) / Talen: Italiaans, Duits / Godsdienst: katholicisme

Oppervlakte: 13.613 km² / Bevolking: 870.000 inwoners / Hoogste punt: 3905 m (Ortles)

Trentino - Alto Adige, waar de Latijnse en de Germaanse beschaving elkaar ontmoeten, draagt in de architectuur van zijn steden en in de gewoonten van de bevolking de sporen van beide culturen.

Het via de Brennerpas gemakkelijk toegankelijke Trentino wordt geromaniseerd omstreeks de 3e eeuw v. Chr. De hoofdstad, die dan nog Tridentium heet, wordt in die tijd een plaats van groot strategisch belang. Na te zijn veroverd door de Goten wordt het gebied door de Lombarden tot een eenheid gevormd, om vervolgens in 952 bij Duitsland te komen. In 1027 sticht de keizer Konrad het kerkelijk vorstendom Trente. De bisschoppen blijven aan de macht tot het begin van de 19e eeuw. Trentino, dat al in 1363 onder Habsburgse invloed is gekomen, wordt in 1802 door Napoleon aan Oostenrijk gegeven maar wordt in 1810 opgenomen in het koninkrijk Italië. Na in 1816 opnieuw door Oostenrijk te zijn ingelijfd komt het gebied na de Eerste Wereldoorlog uiteindelijk terug bij de Italiaanse republiek. Ondanks de autonome status die de regio in 1948 krijgt toegekend, zorgt de aanwezigheid van een grote Duitstalige bevolking voor veel spanningen. Net als in andere bergstreken zorgen de natuurlijke omstandigheden ervoor dat een groot deel van de bevolking wegtrekt naar de dalen en de steden, ondanks het zowel 's zomers als' s winters bloeiende toerisme en de zeer populaire wintersportoorden. Naast het toerisme is de landbouw de belangrijkste pijler van de economie in deze regio. Wijngaarden beheersen het landschap en de Adigevallei is de grootste appelboomgaard van Europa. De industrieën zijn gelieerd aan de natuurlijke rijkdommen (o.a. hydro-elektriciteit, houtverwerking).

Trento: de Duomo, de Via Belenzani, het castello del Buonconsiglio, de kathedraal.

UIT ONS VERSLAG

Voor we het weten zitten we in Italië, waar we de betaalde autostrada naar het zuiden kiezen. Daar komt ook de zon weer te voorschijn. Onze hele vakantie in Noord-Italië zal die niet van onze zijde wijken. Ten zuiden van Bolzano (we houden de Italiaanse benamingen van de steden en streken aan, hoewel de bevolking hier in het voormalige Süd - Tirol overwegend Duitstalig is) verlaten we de autobaan en trekken de bergen in. Vijfendertig kilometer verderop bereiken we na nauwelijks enig zoeken om vier uur ons einddoel, het bergdorpje Capriana.

We zijn geherbergd in een typisch familiehotel met Italiaanssprekende eigenaren. Gelukkig spreekt iemand van het bedienend personeel Duits. Opvallend veel Nederlanders (van onze snit, dus ouderen met eigen auto) behoren tot de gasten. Het is laagseizoen, dus het hotel heeft het niet druk. We mogen nergens roken, maar tot onze vreugde heeft onze kamer naast een uitzicht op de diepe vallei voor ons ook een ruim balkon waar we naar hartenlust sigaretjes kunnen opsteken. De biertjes, halve liters van het merk Peroni, zijn ook niet te versmaden. Steeds als we tussen vijf en zes in de namiddag van onze activiteiten terugkeren, nemen we er een aan de bar.

We maken nog een ommetje door het authentiek aandoend dorp en belanden in de dorpskroeg waar ouderen zitten te kaarten en jongeren samendrommen rond de gokkast. Het dorp lig op 1007 meter hoogte en is slechts bereikbaar via een smalle weg met een aantal haarspeld -bochten. Voor ons is een speciale parkeerplaats gereserveerd. In de kerk wordt een plaatselijke heilige Maria uit de negentiende eeuw vereerd, het is dus een soort bedevaartsoord, maar dan wel een heel klein.

Om zeven uur worden we geacht het menu te nuttigen, dat is bij de prijs inbegrepen: we hebben immers een halfpension - arrangement geboekt. We houden ons strikt aan die aanvangstijd, keer op keer zitten we als eerste aan ons vaste tafeltje. De rest van de avonden brengen we door met tv kijken, peuken roken op het balkon (jas aan, in de avond is het er kil en winderig) en lezen.

Ga ook naar onze Homepage, de REISSITE:

ROME 2001

TRIESTE 2002

ROME 1987

RONDREIS 1973

SICILIË 2000

VENETO 2001

AL ONZE ANDERE REISVERSLAGEN